Energielabel

Energielabel voor woningen, vanaf 1 januari 2007
Vanaf 1 januari 2008 is de verkoper of verhuurder van een woning, appartement of commerciële ruimte verplicht een energielabel te overleggen. Dit energielabel geeft aan hoe energiezuinig een woning is. U kent een soortgelijk energielabel vast al wel uit de witgoedsector.

Wat is nu de reden dat dit label verplicht wordt?
Er zijn meerdere redenen te noemen. De basis is evenwel de EPBD (Energy Performance Building Directive), een Europese richtlijn die voortvloeit uit het Kyoto-verdrag. Het doel van het verdrag is "duurzame energiezuinige welvaart in harmonie met de natuur". De EPBD is reeds op 29 december 2006 in de Nederlandse wetgeving geïmplementeerd en dit heeft een vervolg gekregen middels de reeds aangegeven verplichting van het energielabel per 1 januari 2008.

Nederland heeft zich verplicht om te zorgen voor een verminderde uitstoot van broeikasgassen en wil de uitstoot van CO2 in 2020 met 30% gereduceerd hebben. Daarnaast heeft men in Europees verband afgesproken dat het energieverbruik van gebouwen verbeterd moet worden. Ook wil de Europese Unie zuiniger worden met de ons nog resterende fossiele brandstoffen en minder afhankelijk zijn van energie buiten de grenzen.

Energielabel voor woningen: waarom?

Een stap in de goede richting daarbij is om de burgers bewuster te laten worden van hun energieverbruik en deze te stimuleren besparende maatregelen te nemen. Met dit energielabel krijgen huurders of kopers een beter inzicht in de woonlasten van een woning op energiegebied. De kosten van energie zijn de laatste jaren al behoorlijk gestegen. Een onderzoek laat zien dat de laatste 5 jaar een verdubbeling van de energielasten heeft plaatsgevonden.

Zoals reeds gezegd wil de overheid met de invoering van het energielabel de burgers bewuster maken van het energieverbruik maar nog meer van de energiezuinigheid van de woning, de zogeheten "energetische waarde". Aan de hand van het label en het EPA (Energie Prestatie Advies), kunnen eigenaren besluiten maatregelen te nemen om de energetische waarde van hun woning te verbeteren. Hierdoor kunnen zij dus een beter label krijgen. Een betere energie-klasse zal zoals men verwacht direct invloed hebben op de verkoopprijs. Ook zal in de nabije toekomst wellicht zogeheten flankerend instrumentarium door de overheid worden geïntroduceerd voor woningen met een goede energetische waarde, waarbij wellicht een koppeling zal plaatsvinden tussen de energetische waarde en de OZB of overdrachtsbelasting.

Energielabel voor gebouwen
Het energieverbruik van gebouwen wil de overheid ook laten waarderen en daartoe is ook een label voor gebouwen verplicht gesteld waar sprake is van een collectief systeem om het binnenklimaat te regelen, zoals bijvoorbeeld een centrale verwarmingsketel.

Kosten
Op dit moment zijn de kosten van een keuring om een energielabel te verkrijgen nog niet bekend. Dit komt mede door dat een keuring door een gecertificeerde adviseur dient te worden verricht en veel adviseurs op dit moment nog in opleiding zijn. Wel is bekend dat het gezamenlijk laten uitvoeren van keuringen voor het verkrijgen van een energielabel een kostenvoordeel voor de eigenaren van een appartementengebouw zal opleveren.

Er is één genormaliseerde methode voor de bepaling van de energieprestatie van álle woningen en gebouwen. Vanaf 1 januari 2008 is in het kader van de Europese richtlijn EPBD in ons land het energielabel verplicht. Aan de hand van dit label wordt de energieklasse van huizen en gebouwen bepaald. Zo wil de overheid door marktwerking de investering in energiezuinige technieken stimuleren, ook in de bestaande bouw. Bij verkoop en verhuur zullen panden in een hogere energieklasse immers meer opbrengen.

De Europese richtlijn voor de energieprestatie van woningen en gebouwen, Energy Performance of Buildings Directive (EPBD), is in ons land van kracht op 1 januari 2008. Zo staat het in het Besluit energieprestaties van gebouwen (BEG) en de bijbehorende regeling (REG), die eind 2007 door de overheid zijn gepubliceerd. Dit betekent onder meer dat de energieprestatie van bestaande woningen en gebouwen in een klasse dient te worden vastgelegd op een energielabel. Dit certificaat moet worden overlegd bij aan- en verkoop van woningen en gebouwen, of bij het opnieuw verhuren ervan. De verwachting is dat dit beleid de toepassing van innovatieve installatietechniek in de bestaande bouw zal stimuleren.